على ( ع ) فرمود : هرچند بخواهى فرد اسيرت را بكشى غذا دادن و احسان به او حقّى واجب است . « 1 » امام صادق ( ع ) مىفرمود : غذا دادن اسير حقّ لازمى است بر آن كسى كه او را اسير نموده است هرچند بخواهد فردا او را به قتل برساند . . . « 2 » پيامبر ( ص ) از « اهل ذمه » جزيه گرفت به اين شرط كه معاملهء ربا نكنند و گوشت خوك نخورند و خواهر و برادرزادهء خود را ازدواج نكنند و اگر چنين كنند خدا و پيامبرش ( ص ) تعهدّى در برابر آنها ندارند ( جان و مالشان تأمين ندارد ) آنگام امام صادق ( ع ) فرمود : امروز براى آنها هيچگونه تعهّد شرعى نيست . « 3 » عبادتگران را نكشيد ! اينكه در اين متون گفته شده : عبادتگران ديرها را نكشيد از اين نظر است كه با آنها كه سر جنگ ندارند و از اجتماع فاصله گرفته‌اند و دور از سروصداى اجتماع با خداى خود مناجات مىكنند كارى نداريم . در سورهء ممتحنه مىفرمايد : « با آنكه كافرانى كه با شما پيكار

--> ( 1 ) - 3 / 32 جهاد . ( 2 ) - 1 / 32 جهاد بنقل از حفض بن غياث . ( 3 ) - 1 / 48 جهاد از امام صادق ( ع ) .